Akwizytor, czyli ile dusz masz na swoim sumieniu Opcje

[ymma]

Tak się zastanawiam, czy maniacko grający w ET mają wewnętrzną potrzebę kaptowania i sprowadzania na złą droge innych niewinnych duszyczek. Tak się ostatnio złożyło, że parę znajomych osób przez moją namowę zaczęło pogrywać i już widze pewne niepokojące symptomy uzależnienia.
Początki zawsze są miłe, wszyscy ci dziękują, że tak się miło bawią, rozmowy z nimi robią się monotematyczne, potem dostają wypieków na samą myśl, że za chwilę siądą do ET, potem nie pamietają, ze cię znają, bo nie mają na takie głupoty czasu (ET!!!, ET!!!, ET!!!). Jak już spotkasz takiego delikwenta, to po rękach bedzie cię całować, za najlepsze chwile swego młodego życia itd. Martwi mnie jednak dalszy rozwój naszej znajomości, czy po dojciu do etapu mówienia ideogramami, krycia się na ulicy przed snajperką, kampienia w parku z pfm na coverów przebranych za matki z dzieckiem, zasadzania się z knifem w pobliskim szpitalu na medyka z adrenaliną itd, czy nie nadejdzie taki dzień, kiedy przeklną mnie i moje potomstwo na pięć pokoleń za zmarnowanie ich pięknie zapowiedających się młodych lat?
Tak więc, podzielcie się swymi diabolicznymi sukcesami w usidlaniu niewinnych i szczęśliwie nieświadomych istnienia ET duszyczek.
I jeszcze jedno pytanie, czy polecić ET przyjacielowi, czy też wręcz odwrotnie - może zrobić niedźwiedzią przysługę komuś kogo nie daży się szczególną estymą?

[AdI-O]

Na razie two soul's... I obydwaj po krótkim czsie już oblecieli ze 30 klanów(na rekrutacjach ofcourse) Dla nich dzień bez wolfa to dzień stracony